Europese visserijministers nog niet op koers naar volledig duurzame visserij

Reactie van Nederlandse ngo’s op uitkomst visserijonderhandelingen voor 2019: ondanks beweging richting duurzaamheidsdoelen, nog steeds te hoge visquota

Brussel, 19 december 2018 – In de nacht van dinsdag op woensdag hebben Europese visserijministers tijdens de Europese Landbouw- en Visserijraad in Brussel de visquota voor volgend jaar vastgesteld. Dit jaar hadden de onderhandelingen extra lading in verband met de volledige invoer van de aanlandplicht op 1 januari 2019, wat betekent dat ongewenste vis waarvoor een quotum geldt niet langer overboord gegooid mag worden. Ook moeten volgens het Europese Gemeenschappelijk Visserijbeleid alle EU-visserijen per 1 januari 2020 aan het Maximaal Duurzame Opbrengst (MSY) principe voldoen. Voor het begin van de onderhandelingen gaf Minister Schouten van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit aan dat MSY voor Nederland leidend zou zijn. Nederlandse ngo’s juichen deze houding toe, maar merken ook op dat, voor een visserij binnen veilige grenzen, nog grote stappen gemaakt moeten worden.  Er worden binnen de EU nog altijd tientallen visbestanden te sterk bevist en om al die soorten volgend jaar over de MSY-streep te krijgen ligt er voor ministers nog een zware taak.

Wetenschappelijk vangstadvies
De wetenschappelijke vangstadviezen van de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) vielen dit jaar voor veel soorten lager uit dan voorgaande jaren. Ngo’s pleiten dat het advies van ICES gevolgd moet worden voor een duurzaam beheerde visserij. Uit eerdere onderhandelingen met landen buiten de EU was voor veel Noordzeesoorten, zoals kabeljauw, makreel en haring, al bekend dat hun quota de veilige grens, zoals geadviseerd door ICES, dit jaar niet zullen halen.

Aanlandplicht
Daarnaast is er door de EU-ministers te weinig rekening gehouden met de aanlandplicht. Het doel van de aanlandplicht was om verspilling en sterfte op zee te verminderen. Maar volgens de Europese Commissie bestaat er een groot risico dat de aanlandplicht niet zal worden nageleefd en de visserijsterfte juist zal stijgen, omdat er nauwelijks toezicht of handhaving is. Toch is hier bij het vaststellen van de quota amper rekening mee gehouden. Tenzij er snel voortgang wordt geboekt met controle op zee, bestaat het gevaar dat te veel soorten boven veilige grenzen bevist zullen worden.

© Copyright 2017 - Nederlandse Elasmobranchen Vereniging